Prototype reling voor renovatie van sociale woningen

Bij de bouw van flatgebouwen in Parijs in de jaren zestig werden de balustrades van sociale woningen vaak gemaakt van materialen die in die tijd gangbaar waren, zoals ijzeren spijlen of gewapend beton. Deze balustrades werden over het algemeen gekenmerkt door hun functionaliteit in plaats van hun esthetiek.

Smeedijzeren balustrades waren in die tijd vrij gangbaar. Ze werden vervaardigd met behulp van traditionele lastechnieken om eenvoudige en luchtige balustrades te creëren. Deze balustrades werden vaak geïnstalleerd op de balkons van sociale woningen om de veiligheid van de bewoners te garanderen en tegelijkertijd voor voldoende ventilatie te zorgen. De vervanging van de oude balustrades is noodzakelijk om aan de nieuwe veiligheidsnormen te voldoen.

Bovendien waren sommige balustrades gemaakt van gewapend beton. Deze ondoorzichtige balustrades werden vaak tijdens de bouw in de structuur van het gebouw zelf geïntegreerd. Gewapend beton bood een uitstekende weerstand en duurzaamheid, maar was niet erg esthetisch. Meer dan 60 jaar na de bouw van een flatgebouw met sociale woningen begint het beton te barsten, te vergaan en zijn oorspronkelijke kleur te verliezen.

Over het algemeen waren de balustrades van sociale woningen uit de jaren zestig ontworpen om te voldoen aan de veiligheidsnormen van die tijd en tegelijkertijd functioneel en duurzaam te zijn. De normen zijn de afgelopen twintig jaar sterk veranderd, waardoor de gebouwen moeten worden aangepast. Hoewel sommige van deze balustrades van woningen er volgens de hedendaagse esthetische normen eenvoudig of sober uitzien, hebben ze een cruciale rol gespeeld bij de bescherming van de bewoners en bij het ontwerp van de buitenruimtes van sociale woningen. Aangezien de energetische renovatie een verandering van het uiterlijk van de gevel met zich meebrengt, is het noodzakelijk om de werkzaamheden te begeleiden met een vervanging van de balustrade. In het kader van de werkzaamheden maakt een presentatie van een prototype het mogelijk om de architecturale eisen vast te stellen.

De massale bouw van sociale woningen in de jaren 60 heeft een impact op de complexiteit van het renovatieproject van de gevel en de balkons. Het is belangrijk om de context in herinnering te brengen om de uitdagingen van het in overeenstemming brengen van de balkonleuningen te begrijpen. Een korte samenvatting van de geschiedenis van de collectieve huisvesting in Frankrijk geeft ons inzicht in de bouwbeperkingen van die tijd.

De oproep van Abbé Pierre in 1954 leidde tot een brede solidariteitsbeweging in Frankrijk, bekend onder de naam "opstand van de goedheid". Als reactie op deze oproep lanceerde de regering een ambitieuze wedstrijd voor de bouw van Logements Economiques de Première Nécessité (LEPN, economische noodwoningen). In het hele land werden noodwoningen gebouwd, in totaal meer dan 12.000 woningen verspreid over 220 steden, van Parijs tot Marseille, via Lyon en Nancy, en niet te vergeten de middelgrote steden.

Aan het einde van de jaren vijftig maakte de periode van naoorlogse 'wederopbouw' in Frankrijk plaats voor een periode van 'bouw', wat een beslissende wending betekende in de geschiedenis van de collectieve huisvesting in Parijs. De aandacht richtte zich op een veelbelovende toekomst, gesymboliseerd door de lancering van vijfjarenprogramma's voor de ontwikkeling van sociale woningbouw. De centrale overheid organiseerde een reeks wedstrijden om het tempo van de bouw te versnellen en de kosten te drukken, wat soms leidde tot de ontdekking van onvoldoende geïsoleerde gevels en bouwvoorschriften die niet altijd door de bouwers werden nageleefd. De industrialisering van de bouwsector zorgde voor een aanzienlijke toename van de productie, een verlaging van de kosten en kortere uitvoeringstermijnen. Dit leidde tot de realisatie van ambitieuze bouwprogramma's, waarvan we vandaag de gevolgen zien, voornamelijk in de vorm van scheuren in de vloerplaten of oneffenheden in de vloeren.

Enerzijds was er het gewone sociale woningbestand, dat voornamelijk bestemd was voor de bescheiden middenklasse, en anderzijds een overgangsbestand met lagere normen. Zo ontstond en ontwikkelde zich in de jaren zestig het concept van de transitstad, als antwoord op de massale toestroom van immigrantenarbeiders. De renovatie van deze transitsteden is erg moeilijk, vaak wordt gekozen voor de sloop van de oude sociale woningen om plaats te maken voor nieuwe gebouwen.

Het gebruik van een prototype van een balustrade is heel zinvol, zowel wat betreft de esthetische keuze voor geperforeerd plaatstaal als vulmateriaal voor de balkonbalustrade, als wat betreft de kleur en de combinatie van materialen.

Een balustrade die volledig uit beton bestaat, wordt om verschillende structurele redenen als te zwaar beschouwd voor een balkon van een sociale woning. De balkons van sociale woningen zijn vaak ontworpen om beperkte belastingen te dragen. Ter herinnering: het gaat hier om een golf van industrialisering van de woningbouw met alle risico's van dien. Het extra gewicht van een betonnen balustrade kan de voorziene draagkracht overschrijden, wat de stabiliteit en veiligheid van de constructie in gevaar kan brengen. We zien dit aan gebarsten gevels en tegels die in de loop van de tijd sterk zijn verschoven. De betonnen reling legt een belasting van enkele honderden kilo's op het buitenste punt van het balkon, dat dus het minst wordt ondersteund door het gebouw. Deze overbelasting kan in de loop der jaren leiden tot vervorming.

Vanwege het gewicht kan het hanteren en installeren van een betonnen balustrade complexer zijn en meer mankracht vereisen.

Een betonnen balustrade kan de decoratieve en esthetische mogelijkheden beperken en is figuurlijk gezien zwaar. Door zijn ondoorzichtigheid laat hij geen licht door, wat mogelijk niet overeenkomt met de voorkeuren van de bewoners of de richtlijnen voor lichtcomfort in een woning. Door te kiezen voor lichtere en flexibelere materialen ontstaan er meer mogelijkheden voor personalisatie, terwijl het totale gewicht op het balkon veel lager blijft.

Het vervangen van een oude balustrade kan een lastige klus zijn, des te meer reden om het prototype van de balustrade te testen voordat u begint met het slopen van de betonnen balustrade. Met prototyping kunt u verschillende aspecten van het project testen.

Voordat u begint met het doorsnijden van de oude betonnen balustrade, moet u zorgvuldig de staat ervan en de gebruikte materialen beoordelen. Zorg ervoor dat u begrijpt hoe deze aan het gebouw is bevestigd en welke delen moeten worden verwijderd. De positie van de wapening is belangrijk voor de structuur van het gebouw. In sommige gevallen mag het verticale deel van het beton niet worden doorgesneden.

Gebruik de slijpschijf of cirkelzaag om de delen van de reling op maat te zagen, zodat deze volledig kan worden verwijderd. Zaag voorzichtig en nauwkeurig langs de gemarkeerde lijnen om schade aan omliggende structuren te voorkomen.

Zodra de delen van de betonnen reling zijn uitgesneden, verwijdert u ze voorzichtig van de werkplek om letsel of schade te voorkomen. Zorg ervoor dat u het uitgesneden gedeelte beschermt met een verf- of pleisterlaag om het tegen weersinvloeden te beschermen. Laat ijzer nooit blootgesteld aan lucht en weersinvloeden achter, dit kan leiden tot snelle aantasting van de betonnen plaat.

Nadat de oude betonnen reling is verwijderd, kunt u het prototype van de reling installeren volgens de montage-instructies.

Als u zich niet op uw gemak voelt bij dit proces of als u problemen ondervindt, is het raadzaam om gekwalificeerde professionals in te schakelen om het werk uit te voeren.

Het is om verschillende redenen belangrijk om een niet-conforme balustrade op een balkon van een sociale woning te vervangen. Sociale woningen zijn onderworpen aan strenge voorschriften op het gebied van veiligheid en naleving van bouwnormen. Een niet-conform balustrade kan leiden tot problemen met betrekking tot de naleving van de regelgeving, waardoor eigenaren of beheerders van sociale woningen worden blootgesteld aan wettelijke sancties of boetes. Een niet-conform balustrade kan een risico vormen voor de veiligheid van de bewoners van de woning, met name voor kinderen en ouderen. Onjuist geplaatste spijlen of een verzwakte structuur kunnen leiden tot valpartijen en ernstige ongevallen. Het is ook belangrijk dat er geen voorwerpen per ongeluk van de 5e verdieping vallen, zoals een blikje frisdrank of een babyflesje dat door een kind wordt gedragen. Het per ongeluk vallen van voorwerpen vanaf een balkon vormt een reëel gevaar voor de bewoners van het gebouw.

Defecte of niet-conforme balustrades kunnen ook de algemene esthetiek van het gebouw en zijn omgeving aantasten. In sommige woningen zijn balkons verzwakt door volledig verroeste ijzeren balustrades, waarvan de afdruipranden het uiterlijk van de gevel aantasten. Vervanging door een conform en esthetisch leuning kan bijdragen aan een verbetering van het uiterlijk en de totale waarde van de woning.

Beheerders van sociale woningen zijn verantwoordelijk voor het bieden van een veilige omgeving voor de bewoners. Het onderhouden van conforme leuningen maakt deel uit van deze verantwoordelijkheid en draagt bij aan de veiligheid en het welzijn van de bewoners.

De eerste stap voor de volledige vervanging van de ijzeren balustrade is de installatie van een prototype dat voldoet aan de geldende veiligheidsnormen voor leuningen.

De veiligheidsnormen voor balustrades in sociale woningen kunnen per land verschillen. Frankrijk, België en Luxemburg hanteren verschillende beoordelingen op basis van lokale regelgeving. In principe moet de balustrade minimaal voldoen aan de bouwnormen. Leuningen moeten voldoen aan de algemene bouwnormen die in de regio van toepassing zijn. Deze normen omvatten criteria zoals stevigheid, weerbestendigheid en duurzaamheid van de constructie.

Let op: De minimale hoogte van de reling moet onbedoeld vallen voorkomen. Deze minimale hoogte varieert afhankelijk van de lokale voorschriften, maar is over het algemeen minimaal één meter of 100 cm vanaf de afgewerkte vloer om te voldoen aan de Franse norm NF 01-013 voor relingen en aan de Europese normen voor balustrades op privébalkons. De controle van de weerstand tegen statische belastingen en de ' belle mère '-test voor de weerstand tegen dynamische schokken maken integraal deel uit van de voorafgaande controle van de balustrade door de controle-instanties. Balustrades moeten zo zijn ontworpen dat ze bestand zijn tegen aanzienlijke horizontale en verticale belastingen, zodat ze op hun plaats blijven in geval van een schok of druk.

De bescherming tegen vallen is de belangrijkste functie van een reling. Deze moet een maximale tussenruimte hebben om te voorkomen dat een kind of volwassene er onbedoeld doorheen kan vallen, of op zijn minst de doorgang van het hoofd, de schouders of het bekken blokkeren. Deze maat is doorgaans 10 tot 11 centimeter om te voorkomen dat een kind erdoorheen kan vallen. Deze smalle opening om te voorkomen dat een kind valt, sluit niet uit dat kinderen voorwerpen die ze bij zich hebben op een balkon kunnen verliezen. Van speelgoed tot een flesje, een jong kind zal in de verleiding komen om voorwerpen door de spijlen te steken om te zien hoe ze vallen. Kleine voorwerpen zoals miniatuurauto's of poppen kunnen na een val van enkele meters onderaan een gebouw terechtkomen. Om deze reden geven wij de voorkeur aan het gebruik van het Paredam-balustrade met een plaat die alle openingen tussen de betonnen plaat en de onderste rail van de balustrade afdicht. De balustrade kan volledig worden afgesloten wanneer de plaat aan de onderkant tot aan de betonnen plaat reikt, waardoor voorwerpen groter dan 10 mm niet kunnen vallen en de veiligheid van de bewoners wordt gewaarborgd.